Şiir
ANLATAMADIĞIM HERŞEYE SUSTUM
Serdim kefen gibi tüm suskunluklarımı
anlamsız kalışlarımın üzerine.
Gece kuşları anlar beni
Rüzgar Ve Yalnızlık anlar birde.
Kör gecelerde çarpar sağır cümleler sol yanıma.
Yazılması zor kelimeler dilimin uçurumunda durur
Yine düşen ben olurum uçurumların en dibine..
Söyler misin ?
Saksılarda sarı çiçekler büyüttük diye miydi ?
bu sensiz kalış,
Bu veda
bu terkediliş.
Yoksa anlaşılmayan yanlarimizi mi sakladık sarısına ?
Yoksa merhametsizliğin miydi karışan toprağa.
Herkesi suçladık biz seninle
Gerçeği göstermeyen aynaları
Bizi anlatmayan şarkıları
Adımızı söylemeyen kuşları
Bir biz suçlu değildik
Biz ki kendimize çok yakıştırdık bu ayrılığı.
Bütün her şeyim yerli yerinde oysa
Uykularım , kitaplarım, dolabım
Bir sen karışıksın aklımda
bir sen dağınıksın sol yanımda
Anlatamadığım herşeye susmak yakıştı bana,
Sana haklı hissettiğin sessiz gidişler.
Kaldıysa hâlâ iyi dileklerim ceplerimde
yine söylerim.
Bana armağan düş kesiği izi olmayan bir yara
Sana söz saklarım bunuda en derinden.
Saksılarda sarı çiçekler büyüttük diye miydi
bu sensiz kalış
Bu veda
bu terkediliş
Yoksa anlaşılmayan yanlarimizi mi sakladık sarısına ?
Hiçbir şey canımı acıtmadı
kalın harflerle yazdığım seni
Kısık bir sesle okumak kadar
Ve hiçbir şey canımı yakmadı
Aşk diye yazdığımı
Ayrılık diye okuması kadar
Zafer Arduçoğlu
Yorumlar 0