EGE AKŞAMI Ege’de akşam başka iner, güneş çekilir usulca denizden. Zeytin dalları kıpırdar hafifçe, toprak günün sıcaklığını saklar içinde. Kıyıda eski bir sandal, sessizliğe yaslanmış bekler. Suyun kıyıya bıraktığı izlere kimse dokunmaz o saatlerde. Gökyüzü ağır ağır kararırken denizin rengi değişir. Uzakta bir martı geçer, kanatları akşamın içinden süzülür. Kıyıda oturup denize bakarım. Ne bir şey söylemek gelir içimden ne de bir şey sormak. Suyun sesi yeter o gece. Ege susar, ben dinlerim. İnsan kendi içindeki gürültüyü en çok böyle akşamlarda fark eder. Bir sandal, bir kıyı, biraz rüzgâr ve gökyüzünden eksilen ışık... Bütün günün yorgunluğu sessizce omuzlarımdan iner. Ege’de akşam başka iner. İnsan kendine biraz daha yaklaşır denizin kıyısında.